Η ανακούφιση των ψυχωτικών συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας απαιτεί αντιψυχωτική φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, αυτά τα φαρμακευτικά σκευάσματα δεν είναι πάντοτε το ίδιο ευεργετικά για τα συμπεριφορικά προβλήματα.

Ακόμη και όταν οι ασθενείς με σχιζοφρένεια είναι σχετικά απαλλαγμένοι από ψυχωτικά συμπτώματα, υποφέρουν από συνεχείς δυσκολίες με την επικοινωνία, τα κίνητρα, τη φροντίδα του εαυτού τους,τη σύναψη και διατήρηση σχέσεων με τους άλλους. Επειδή οι ασθενείς με σχιζοφρένεια τείνουν να αρρωσταίνουν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου της ζωής τους όπου καθορίζεται η εκπαίδευση και η επαγγελματική τους σταδιοδρομία –δηλαδή ανάμεσα στις ηλικίες 18 με 35– έχουν μικρότερη πιθανότητα να ολοκληρώσουν την εκπαίδευση ή την απαιτούμενη κατάρτιση για εξειδικευμένη εργασία. Ως αποτέλεσμα, πολλοί από αυτούς όχι μόνο υποφέρουν από διαταραχές της σκέψης και συναισθηματικές δυσκολίες, αλλά επίσης τους λείπουν κοινωνικές και εργασιακές δεξιότητες, όπως επίσης και εργασιακή εμπειρία.

Τα ψυχοκοινωνικά θεραπευτικά προγράμματα επικεντρώνονται σε αυτά τα κοινωνικά, ψυχολογικά και επαγγελματικά προβλήματα. Ενώ οι ψυχοκοινωνικές θεραπείες έχουν μόνο περιορισμένα ευεργετήματα για τους ασθενείς σε οξεία ψυχωτική φάση, μπορεί να είναι χρήσιμες για ασθενείς με λιγότερο σοβαρά συμπτώματα ή για ασθενείς των οποίων τα ψυχωτικά συμπτώματα είναι υπό έλεγχο. Είναι διαθέσιμη μια ποικιλία ψυχοκοινωνικών θεραπειών. Οι περισσότερες εστιάζουν στη βελτίωση της κοινωνικής λειτουργικότητας, είτε στο νοσοκομείο, είτε στην κοινότητα, στο σπίτι ή την εργασία.

Αποκατάσταση

Η αποκατάσταση περιλαμβάνει μια μεγάλη σειρά από μη-ιατρικές παρεμβάσεις για όσους πάσχουν από σχιζοφρένεια. Τα προγράμματα αποκατάστασης δίνουν έμφαση στην κοινωνική και επαγγελματική κατάρτιση για να βοηθήσουν τους ασθενείς να ξεπεράσουν δυσκολίες σε αυτούς τους τομείς. Τα προγράμματα αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν επαγγελματική συμβουλευτική, εργασιακές δεξιότητες, επίλυση προβλημάτων, δεξιότητες διαχείρισης χρημάτων, τη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς και κοινωνικές δεξιότητες. Αυτές οι προσεγγίσεις είναι σημαντικές για την επιτυχία αυτής της θεραπείας των ασθενών με σχιζοφρένεια, που έχει ως επίκεντρο την κοινότητα. Οπλίζουν τους ασθενείς που παίρνουν εξιτήριο με τις αναγκαίες δεξιότητες και την υποστήριξη, για να διάγουν παραγωγικές ζωές στην κοινότητα, έξω από το προφυλαγμένο περιβάλλον ενός ψυχιατρικού νοσοκομείου.

Ατομική ψυχοθεραπεία

Η ατομική ψυχοθεραπεία περιλαμβάνει τακτικές προγραμματισμένες συνεδρίες συνομιλίας ανάμεσα στον ασθενή και έναν ψυχίατρο, ψυχολόγο, ψυχιατρικό κοινωνικό λειτουργό, ή έναν νοσηλευτή. Αυτές οι συνεδρίες μπορεί να εστιάζουν σε τρέχοντα ή προηγούμενα προβλήματα, εμπειρίες, σκέψεις, συναισθήματα ή σχέσεις. Καθώς μοιράζονται τις εμπειρίες τους με ένα εκπαιδευμένο πρόσωπο που τους αντιμετωπίζει με συμπάθεια, οι άνθρωποι με σχιζοφρένεια μπορεί σταδιακά να αποκτήσουν μια καλύτερη επίγνωση του εαυτού τους και των προβλημάτων τους. Μπορούν, επίσης, να μάθουν να διαχωρίζουν το πραγματικό από το μη πραγματικό και το διαταραγμένο.

Υπάρχουν μελέτες που υποδεικνύουν ότι η υποστηρικτική, προσανατολισμένη προς την πραγματικότητα, ατομική ψυχοθεραπεία και οι γνωσιακές-συμπεριφορικές προσεγγίσεις, που διδάσκουν δεξιότητες αντιμετώπισης και επίλυσης προβλημάτων, μπορούν να είναι ευεργετικές για τους εξωτερικούς ασθενείς με σχιζοφρένεια. Ωστόσο, η ψυχοθεραπεία δεν είναι ένα υποκατάστατο της αντιψυχωσικής φαρμακευτικής αγωγής. Είναι, δε, ιδιαίτερα υποβοηθητική στο βαθμό που η φαρμακευτική αγωγή έχει ανακουφίσει τον ασθενή από τα ψυχωτικά συμπτώματα. Ο γιατρός σας θα μπορέσει να σας συμβουλέψει για το κατάλληλο θεραπευτικό πρόγραμμα.

Παρέμβαση οικογένειας

Πολύ συχνά οι ασθενείς με σχιζοφρένεια παίρνουν εξιτήριο από το νοσοκομείο και παραδίδονται στη φροντίδα της οικογένειάς τους. Είναι ζωτικής σημασίας οι συγγενείς να μάθουν όλα όσα μπορούν για τη σχιζοφρένεια και να καταλάβουν τις δυσκολίες και τα προβλήματα που σχετίζονται με την ασθένεια. Επίσης, βοηθά τους συγγενείς και τους φίλους να μάθουν τρόπους για να ελαχιστοποιήσουν την πιθανότητα υποτροπής του ασθενούς. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, για παράδειγμα, χρησιμοποιώντας διαφορετικές στρατηγικές προσήλωσης στη θεραπεία.

Οι οικογένειες, επίσης, χρειάζεται να έχουν επίγνωση των διαθέσιμων υπηρεσιών υποστήριξης για εξωτερικούς ασθενείς και την οικογένεια, που είναι διαθέσιμες στην περίοδο μετά την παραμονή στο νοσοκομείο. Η ψυχο-εκπαίδευση που περιλαμβάνει τη διδασκαλία διαφόρων στρατηγικών αντιμετώπισης και δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων, μπορεί να βοηθήσει τις οικογένειες και τους φίλους να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά τον αγαπημένο τους και μπορεί να συνεισφέρει σε ένα βελτιωμένο αποτέλεσμα για τον ασθενή.

Διαβάστε περισσότερα για την οικογένεια και τους φίλους.